-
Για το δικαίωμα επιλογής: Ήσυχες και ρομαντικές βραδιές ή ξεφάντωμα και τρελή διασκέδαση. Οι Σπέτσες προσφέρουν τη δυνατότητα αυτή, αφού με σιωπηρή συμφωνία η πλειοψηφία των θερινών κέντρων διασκέδασης βρίσκεται στο Παλιό Λιμάνι. Έτσι, το υπόλοιπο νησί περνά γαλήνιες καλοκαιρινές βραδιές με μουσική υπόκρουση τον παφλασμό των κυμάτων και το θρόισμα των φύλλων στα δέντρα. Την ίδια στιγμή, οι πιστοί της… πίστας προβληματίζονται για το τι θα διαλέξουν, ανάμεσα σε μπουζουκερί, (chic!) Club, Lounge-bar ή έντεχνο-μπουάτ-κατάσταση... Μουσικές επιλογές για όλες τις προτιμήσεις. Αδύνατον να μείνει κάποιος παραπονεμένος! -
Για τις προσωπικότητες που πέρασαν από το νησί. Δεν είμαστε (πολύ) ψώνια, αλλά όταν στα βοτσαλωτά περπατούσε η Μελίνα, στα σοκάκια περιπλανιόταν ο Νιάρχος και στις παραλίες έβρισκε έμπνευση ο Ελύτης, δικαιούσαι να καμαρώνεις! Στα χνάρια αυτών και τόσων άλλων ανθρώπων που αποτελούν μέρος του πολιτισμού μας, βαδίζουν τώρα πολλοί άλλοι. Στις Σπέτσες απολαμβάνουν αυτό που δεν βρίσκουν σε άλλα κοσμικά νησιά μας: Το δικαίωμα να κάνουν τη βόλτα τους χωρίς να γουρλώσουν εκατό ζευγάρια μάτια δίπλα τους και χωρίς να τους αστράψουν πενήντα φλας κατάμουτρα. Αυτός είναι άλλωστε και ο λόγος που πολλοί αναγνωρίσιμοι συμπολίτες μας επέλεξαν τις Σπέτσες ως τόπο θερινής τους κατοικίας. -
Για τις μόνιππες άμαξες! Επιβιβαστείτε σε ένα από τα αμαξάκια που θα βρείτε αριστερά και δεξιά της Ντάπιας και με τον αέρα της Αλίκης (μία είναι η Αλίκη!) τραγουδήστε: «Καροτσέρη. Καροτσέρη, ααασ’το καμουτσίκι απ’το χεεέρι… και μην το χτυπάαας…». Μοναδική μας επιφύλαξη είναι να στραβώσει ο αμαξάς αν τον αποκαλέσετε καροτσέρη.. Αν πάλι το πρότυπο της Αλίκης δεν σας πολυταιριάζει, απλά επιβιβαστείτε στο αμαξάκι και απολαύστε τη διαδρομή! Η mini-ξενάγηση που θα σας κάνει οικειοθελώς ο αμαξάς, θα σας χαρίσει ένα χαμόγελο… μα ένα χαμόγελο!! -
Για τα περίφημα Σπετσιώτικα Αμυγδαλωτά! Με πολλή. αμαρτωλή ζάχαρη, και ελάχιστα λιπαρά, αποτελούν τη γεύση που πρέπει ο-πω-σδή-πο-τε να κρατήσετε φεύγοντας από το νησί. Μην παραλείψετε να πάρετε μαζί σας μικρές συσκευασίες αμυγδαλωτών, κατάλληλα συσκευασμένες για να μπουν στη βαλίτσα σας χωρίς να γεμίσει ο κόσμος άχνη, και να τις χαρίσετε σε συγγενείς και φίλους. Το Σπετσιώτικο Αμυγδαλωτό, είναι η πλήρης απενεχοποίηση του γλυκίσματος και ιδανικό κίνητρο για τακτικές επισκέψεις στο νησί! -
Για τη Ναταλία τη Γοργόνα!! Με το μεταλλικό της σώμα στητό, χαιρετάει τους καπετάνιους κάθε πλεούμενου που περνά την είσοδο του φυσικού λιμανιού της Μπάλτιζας. Επιβλητική, αιώνια πανέμορφη και σιωπηλή. Δεν ρωτά πλέον για τον αδερφό της, τον Μέγα Αλέξανδρο. Βαθιά μέσα της, ξέρει… -
Για την «Σπηλιά της Νεράιδας».. Αυτό είναι το κινηματογραφικό όνομα που προσδόθηκε στη «Σπηλιά του Μπεκίρη», όταν η Τζένη Καρέζη και ο Ανδρέας Μπάρκουλης αναζητούσαν την ιδανική τοποθεσία για να ερωτευτούν αλλήλους, στην ταινία «Τζένη-Τζένη». Πρόκειται για ένα μικρό σπήλαιο στην πίσω πλευρά του νησιού, με διπλή είσοδο από ξηρά και θάλασσα. Έως πριν 2 δεκαετίες αποτελούσε χειμερινό καταφύγιο μικρής ομάδας Μεσογειακής Φώκιας. Κατά την Επανάσταση του 1821 αποτελούσε μυστική αποθήκη πυρομαχικών, των Σπετσιωτών. Highlight: Δεν μπορείς να αποφύγεις την εικόνα του Διονύση Παπαγιαννόπουλου, να ξεσηκώνει τους ψηφοφόρους του νησιού, φωνάζοντας ρυθμικά: «Γκό-ρτσος! Γκό-ρτσος!!!!» -
Για τα πανέμορφα βοτσαλωτά ψηφιδωτά που κοσμούν τους δρόμους των Σπετσών και τις αυλές των Σπιτιών! Με πληθώρα ναυτικών σχεδίων, παρασύρουν τον επισκέπτη σε ένα ταξίδι στην Ιστορία του Νησιού. Μην παραλείψετε να θαυμάσετε το βοτσαλωτό στη μικρή πλατεία μπροστά από τον Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Νικολάου. Με φιγούρες Ηρώων της Επανάστασης του 1821 και αναπαραστάσεις σκηνών από την Ιστορία του νησιού, βυθίζεσαι σε μια δίνη σκέψεων και αναπόφευκτων συγκρίσεων. Highlight: Να «μαγκώνει» στο βοτσαλωτό, το τακούνι εκείνου του Prada που λέγαμε… -
Για τα πολλά παρεκκλήσια που εκτός από το θρησκευτικό αίσθημα που εγείρουν στον επισκέπτη, προσδίδουν μια ρομαντική διάθεση με νησιώτικο, ελληνικό, καλοκαιρινό χαρακτήρα. Highlight: η πληθώρα Γαμήλιων τελετών στα ξωκλήσια του νησιού, με το κύμα να σκάει στα ολοκαίνουργια Prada και τους νεόνυμφους να «δραπετεύουν» με ψαροκάικο! -
Παραλίες! Δεν θα βρείτε τις απέραντες αμμουδιές των Κυκλάδων, αλλά σε μια σταλιά νησί θα βρείτε πολλούς-πολλούς όρμους που είτε προσφέρουν την απόλυτη απομόνωση ακόμη και μες στον Αύγουστο, είτε κατακλύζονται από κόσμο που τιμά το καλοκαίρι με δυνατά ντεσιμπέλ! -
Tο πευκοδάσος του νησιού - στολίζει τις Σπέτσες και μαγεύει τον επισκέπτη. Δεν χαρακτηρίστηκε τυχαία, το «σμαραγδένιο νησί!»
Ο Σωτήριος Ανάργυρος γεννήθηκε στις Σπέτσες το 1849 με καταγωγή από την
ένδοξη σπετσιώτικη γενιά των Αναργυραίων. Υπήρξε η σπουδαιότερη
προσωπικότητα των Σπετσών του τελευταίου αιώνα. Ενσάρκωσε το κλασικό τύπο του νέου έλληνα μετανάστη.
Η δίψα του για επιτυχία τον οδηγεί από νεαρή ηλικία σε περιπλανήσεις με σταθμούς την Κωνσταντινούπολη, τη Ρουμανία, την Αίγυπτο, τη Γαλλία και τέλος την Αγγλία.
Εκεί ασχολείται για πρώτη φορά με τα καπνά. Το 1883 ο Ανάργυρος,
οδηγημένος από το εμπορικό του ένστικτο, μεταναστεύει στη Νέα Υόρκη της Αμερικής. Εκεί προσλαμβάνεται στη μεγάλη καπνοβιομηχανία του Αμερικανοεβραίου Τόμψον, την οποία και στο τέλος κληρονομεί μετά την υιοθεσία του από τον μεγαλοβιομήχανο.
Με βάση την επιχείρηση αυτή, ο Ανάργυρος κτίζει ένα πραγματικό εμπορικό κολοσσό στο χώρο των καπνών και επεκτείνεται σχεδόν σε όλη την Αμερικανική αγορά.
Το 1894 επιστρέφει για πρώτη φορά στις Σπέτσες. Ξανάρχεται τον επόμενο χρόνο οπότε γνωρίζει - και λίγο αργότερα παντρεύεται - τη δεύτερη εξαδέλφη του Ευγενία Θ. Αναργύρου.
Το ζεύγος γυρίζει στην Αμερική, για τρία ακόμη χρόνια. Η νοσταλγία όμως
της γυναίκας του για τις Σπέτσες εξαναγκάζουν τον Ανάργυρο να πουλήσει τις
επιχειρήσεις του στην Αμερική και να εγκατασταθεί στις Σπέτσες. Από την
πώληση της καπνοβιομηχανίας του και μόνο εισέπραξε τότε το ιλιγγιώδες ποσό
των 650.000 δολαρίων.
Η επιστροφή του Ανάργυρου στο νησί είναι η αρχή της ανάπτυξης των Σπετσών. Η εμπορική του δραστηριότητα συνεχίζεται και στην Ελλάδα. Οι Σπέτσες όμως αποτελούν το επίκεντρο των ενεργειών του. Το 1904 τελειώνει η ανέγερση πολυτελούς αρχοντικού, νεοκλασικού ρυθμού, στο κέντρο της πόλης. Το 1907 κατασκευάζει με δικά του έξοδα, το πρώτο υδραγωγείο του νησιού.
Το 1913-14 η προσφορά του μεγάλου ευεργέτη προς το νησί είναι μεγάλη. Πρώτον αγοράζει μεγάλη έκταση την οποία αναδασώνει, δημιουργώντας και πάλι το πευκοδάσος των Σπετσών, δεύτερον ανοίγει περιφερειακούς δρόμους στο νησί και τρίτον κατασκευάζει το ξενοδοχείο ΄΄Ποσειδώνιο΄΄.
Το τελευταίο αυτό έργο του έδωσε μεγάλη τουριστική ώθηση στις Σπέτσες και ανέδειξε το νησί σε παραθεριστικό κέντρο των ανώτερων κοινωνικών στρωμάτων.
Το 1927 γίνεται η έναρξη της λειτουργίας της Αναργυρείου - Κοργιαλενίου Σχολής η οποία ήταν η μεγαλύτερη προσφορά του εθνικού ευεργέτη και πραγματικά ανέβασε το πολιτιστικό επίπεδο του νησιού. Η ΄΄Σχολή΄΄ υπήρξε ένα από τα καλύτερα πρότυπα κολέγια των Βαλκανίων και υπήρξε έμπνευση του Ελ. Βενιζέλου, προσωπικού του φίλου και δημιούργημα του Ανάργυρου. Λειτούργησε μέχρι το 1983 με έλληνες και αλλοδαπούς μαθητές.